Kto zapłaci za reformę?

Nowy rok szkolny za pasem, a razem z nim nowe wyzwania dla rodziców, uczniów i samorządu. 1 września powitamy bowiem w nieco zmienionym porządku, a potem jak u Hitchcocka trzęsienie ziemi i napięcie będzie tylko rosło.

Zrezygnowano już z inwestycji w rozwój 6 latka w szkole, teraz przed nami wielka rewolucja organizacyjna, która w największym stopniu dotknie samorządy – bo ty my jesteśmy odpowiedzialni za organizację szkół i zapewnienie wszystkim dzieciom możliwości nauki w najlepszych dla nich warunkach i na najwyższym poziomie. Jak to jednak zrobić, gdy oprócz zapowiedzi reformy, na rok przed jej wejściem w życie mamy tylko propozycje? Te zaś są nazwane przez MEN „punktem wyjścia, pokazującym kierunek działań i oczekiwania społeczne. Szczegółowe rozwiązania w postaci konkretnych projektów aktów prawnych będą kierowane do konsultacji społecznych i uzgodnień we wrześniu i październiku”. Patrząc w kalendarz można przypuszczać, że najwcześniej w grudniu otrzymamy rozporządzenia wykonawcze, a wtedy do gigantycznej zmiany pozostanie już tylko kilka miesięcy. Zmiany, która w konsekwencji – nie będzie polegała tylko na zdjęciu tabliczek z nazwiskami patronów ze ścian gimnazjum i wyprowadzeniem sztandaru. To zmiana całej struktury i lokalizacji placówek w mieście, bo przecież zgodnie z intencją ustawodawcy „Zasadą będzie prowadzenie procesu edukacyjnego w ramach 8 klas w jednym budynku szkolnym”. Zmienią się więc obwody szkolne  i choć priorytetem będzie dla nas by uczniowie nie zmieniali szkół do których aktualnie chodzą i by naukę mogło rozpoczynać tam także ich rodzeństwo, to nie unikniemy przecież wprowadzania do aktualnych gimnazjów z wciąż uczęszczającymi tam gimnazjalistami nowego rocznika najmłodszych gdańszczan . Tak więc siedmiolatkowie będą w jednych murach z gimnazjalistami, dopóki ci nie skończą gimnazjum.

Kolejna sprawa to koszty nakładów na edukacje, którymi już teraz budżet samorządów jest niemiłosiernie obciążony i rośnie z roku na rok. Czym jest bowiem dla budżetu państwa pozostawienie sześciolatka w przedszkolu? To znaczna oszczędność, bo dotacja dla samorządu na utrzymanie przedszkolaka wynosi około 1300 złotych rocznie, gdy tymczasem subwencja na dziecko w szkole to aż 5300 złotych. 4000 różnicy, to 4000 oszczędności dla budżetu państwa i tyle samo wydatków więcej dla samorządów. A ile w skali kraju jest takich dzieci? Nie wydaje się też by rodzice mieli ochotę korzystać z możliwości szybszego posłania dziecka do pierwszej klasy i trudno im się dziwić, bo skoro samorządy nie znają odpowiedzi na wiele pytań to rodzice mają prawo mieć jeszcze więcej wątpliwości. Za rok zapewne rodzice przerażeni bałaganem także nie wyślą dzieci wcześniej do szkoły, a przecież na gminy spadnie obowiązek – wymagany od przyszłego roku ustawowo – zapewnienia miejsc w przedszkolach wszystkim trzylatkom. Dziś przez reformę zabrakło nam 900 takich miejsc, które miały być  miejscami dla czterolatków, a zostały zajęte przez sześciolatki.

Gdańsk upublicznia więc miejsca w przedszkolach niepublicznych i płaci, płaci, płaci to znaczy płacicie Państwo – podatnicy, bo przecież budżet miasta to budżet zbudowany m.in. na Państwa podatkach. Co się stanie jeśli presja na wydatki będzie rosła tak bardzo, że samorządy będą miały kłopoty z ich finansowaniem, bo przecież samorządów nie stać na tworzenie takiego deficytu jaki tworzy budżet Państwa. Czy wtedy Regionalna Izba Obrachunkowa pokaże samorządom żółtą kartkę, a może wprowadzi zarząd komisaryczny za nieradzenie sobie z gospodarką finansową?

W Gdańsku oświata kosztuje 700 milionów złotych z czego 300 milionów dokłada samorząd. Dotacja z państwa, czyli dotacja z budżetu centralnego pokrywa jedynie 60% kosztów. Czy musimy tworzyć kolejne, zbędne wydatki? To co będzie działo się od września, dotknie zaś nie tylko rodziców młodszych dzieci. Szkoły zawodowe zmienią się w branżowe i to nie tylko przemiana nazewnictwa, to też koszty. W roku szkolnym 2019/2020 w liceach, technikach i szkołach branżowych spotkają się dwa roczniki dzieci kończących III klasę gimnazjów, z ich o rok młodszymi kolegami ze szkół podstawowych. Kalendarzowo mogą być to nawet 3 roczniki, bo przecież będą też dzieci, które do szkoły poszły dobrowolnie wcześniej. Dzieci w liceach spędzą 3 lub 4 lata, w jednym roku będą zdawać różne matury, uczyć się z różnych podręczników z innym materiałem nauczania? Czy ten bałagan naprawdę jest potrzebny? Czy nie należało wzmocnić tego co przez 20 lat wypracowano, wprowadzić być może korekty, wzmocnić kadrę pedagogiczną. Tymczasem de facto kadrę osłabiamy. Nauczyciele z obawy przed niewiadomą „uciekają” w urlopy zdrowotne. Mają takie prawo, mogą na rok urlopować się z obowiązków. Tyle, że takiemu nauczycielowi pensję nadal wypłaca gmina , a w jego miejsce trzeba zatrudnić kogoś na zastępstwo. Na kolejny rok wnioski urlopowe w Gdańsku  złożyło w sierpniu już prawie 160 osób  - koszt wraz z zastępstwami bagatela 10 milionów , a ilu będzie za rok?  Co z nauczycielami dla których zabraknie miejsc w szkołach podstawowych? W tym roku szkolnym udało się zachować dla nich miejsca pracy zapewniając im etaty w świetlicach, pewnie przy zdublowaniu roczników w liceach i technikach tam będzie potrzebna kadra, ale co gdy podwójne klasy znikną? Trzeba będzie zwalniać nauczycieli, być może z wypłacaniem im odpraw? To tylko garść konsekwencji z ministerialnych zapowiedzi. Pytam,  co znajdzie się w podstawach programowych, podręcznikach i jakie będą siatki godzin?  Kto i w jaki sposób będzie formatował głowy młodych Polaków? Edukacja wydarza się w osobistej wolności i mamy obowiązek stworzyć najlepsze środowisko uczenia się – o tym w edukacyjnym chaosie ani słowa.

24 sierpnia minister edukacji Anna Zalewska na stronie MEN opublikowała list do dyrektorów, nauczycieli i pracowników oświaty wiele w nim obietnic i troski ale nadal mało konkretów, a czasu też jakby coraz mniej.

Dodano: 26.08.2016 |

Komentarze:

  1. KK Napisał/a:

    Panie Prezydencie,
    to co Pan opisał w powyższym poście zwraca uwagę na uzasadnione obawy przyszłego roku szkolnego, obawy zarówno samorządowców jak i nas rodziców.
    Niestety część zmian – choćby likwidacja godzin zwanych „hallówkami”- dotyka nas już teraz.
    Czy miasto Gdańsk ma plan na aktualny rok szkolny? My rodzice mamy problem tu i teraz, gdyż taki „drobiazg” jak likwidacja wspomnianych godzin spowodowało zniknięcie ze szkół wielu wartościowych zajęć: programów profilaktycznych, zajęć wyrównawczych, kompensacyjnych, wspierających uczniów zarówno z problemami jak i szczególnie uzdolnionych, nie mówiąc już o zajęciach dodatkowych dzięki którym nasze dzieci nie musiały spędzać dodatkowych godzin w przeładowanych świetlicach.
    Aktualnie szczątkowo realizowane w/w zajęcia „z dobrego serca” przez naszych nauczycieli nie rozwiązują problemu. Każdy za swoją pracę powinien otrzymywać wynagrodzenie i nie powinniśmy wykorzystywać „dobrego serca”.
    Wszyscy wiemy, że samorząd nie miał możliwości przewidzieć (ani zaplanować) takiego obrotu sprawy, jednak chiałabym wiedzieć jaka będzie reakcja na ten problem?
    Mam nadzieję ,że reakcja będzie inna niż „przeczekanie” problemu bo to będzie z dużą szkodą dla naszych dzieci.
    Pozdrawiam i wielu pomysłów na dalsze zapowiadziane reformy w edukacji życzę,aby udało nam się to jakoś przetrwać.

    09.09.16 || o godzinie 02:21
  2. adamowiczpl Napisał/a:

    Mówiłem o tym podczas konferencji prasowej. Wydział Rozwoju Społecznego z prezydentem Kowalczukiem zabiegali o środki w ramach funduszy UE, wynegocjowali je i uzyskali promesę realizacji. Ufamy, że marszałek umożliwi ich uruchomienie jeszcze w trakcie tego roku szkolnego. Ich głównym filarem jest rozwój edukacji oraz szersza oferta zajęć pozalekcyjnych. Nie mogę się zgodzić co do argumentu o dobrym sercu. Umowa nauczyciela – jak przypomina od początku wprowadzenia zmian minister Anna Zalewska – opiewa jak każdego na 40 godzin pracy z czego 18 przy tablicy. Zajęcia dodatkowe nie muszą się przy niej odbywać, mogą być to dogodniejsze i bardziej rozwojowe warunki. To wszystko kwestia organizacji pracy szkół, którą kreują liderzy społeczności szkolnych, jakimi są dyrektorzy placówek. Dlatego poświęcamy tyle czasu i właściwemu doborowi i inwestujemy w ich rozwój.

    12.09.16 || o godzinie 11:01

Skomentuj: Kto zapłaci za reformę?